Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Τα πρώτα μας Χριστούγεννα!


Όχι, όχι δεν είμαι νιόπαντρη, ούτε - προφανώς- ο Θανάσης είναι λεχούδι! Και όμως, είναι τα πρώτα μας Χριστούγεννα μαζί και στο σπίτι μας!
Τα πρώτα μας Χριστούγεννα με τον άντρα μου, μόλις είχαμε νοικιάσει το πρώτο μας σπίτι, ένα μικρό δυαράκι στον 3ο όροφο, χωρίς ασανσέρ, αλλά με την πιο υπέροχη θέα στη θάλασσα.
Μπήκαμε στον σπίτι 10 μέρες πριν τα Χριστούγεννα και επειδή θα φεύγαμε ταξίδι σε 1-2 μέρες, ούτε στολίσαμε, ούτε καν ξεπακετάραμε από την μετακόμιση. Άσε που ούτε καν έπιπλα δεν είχαμε ακόμα.
'Ετσι, τα πρώτα μας Χριστούγεννα ως ζευγάρι, τα περάσαμε φιλοξενούμενοι σε συγγενείς στην Αθήνα.
'Ενα μήνα και κάτι μετά τα Χριστούγεννα σαν καθυστερημένο δώρο Χριστουγέννων ανακαλύπτω πως περιμένω το Θανασάκι μας!!! Ο υπόλοιπος χρόνος πέρασε νερό... Εγκυμοσύνη, γέννα και ξαφνικά να 'τα πάλι τα Χριστούγεννα... Αυτή τη φορά, με ένα μικρό ανθρωπάκι στην αγκαλιά μου...


Και πάλι όμως, ούτε που σκεφτήκαμε να μείνουμε Ρόδο. Μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και να σου πάλι στην Αθήνα! Ο Θανάσης ντύθηκε ξωτικό των Χριστουγέννων, χόρτασε αγκαλιές και φιλιά από συγγενείς, που δυστυχώς βλέπουμε σπάνια, έκανε το πρώτο του ταξίδι με αεροπλάνο και η μαμά πήρε 5 κιλά.....Η πεθερά της αδερφής μου, είναι μεγάλη μαστόρισσα στην κουζίνα και ποτέ, μα ποτέ δεν μπορώ να αρνηθώ τα γλυκά της!


Περνάνε και πάλι οι μήνες και έρχονται αισίως τα Χριστούγεννα του 2013.  Ο άντρας μου, δεν μπορούσε να αφήσει τη δουλειά του και εγώ, έπρεπε αυτή τη φορά να βρίσκομαι -και πάλι- στην Αθήνα, όχι τόσο για τις γιορτές, αλλά για την γέννηση της πανέμορφης και λατρεμένης μου ανιψιάς!
Δεν ήταν τα καλύτερα μου Χριστούγεννα, το ομολογώ. Μια, που ήθελα επιτέλους να κάνω Χριστούγεννα στο δικό μου σπίτι, μια που δεν είχε έρθει μαζί μας ο άντρας μου και κυρίως η αγωνιά μου, για τον ερχομό του μωρού μας, δεν με άφησαν να χαρώ γιορτές. Η μαμά και πάλι πήρε 6-7 κιλά...
Και κάπως έτσι, έρχεται το Φέτος!
Φέτος, στο καινούργιο μας σπίτι πια, που έχει και τζάκι (που δεν είχα ποτέ και είμαι ξετρελαμένη) θα κάνουμε τα πρώτα μας Χριστούγεννα, σαν οικογένεια!


'Ηδη στολίσαμε το δέντρο μας, από μέσα Νοέμβρη (δεν με άφηνε ο άντρας μου πιο νωρίς...), τραγουδώντας Χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια, με τον Θανάση μου που λέει πάντα την τελευταία συλλαβή από κάθε στίχο! Ήδη η χαρτοπαιχτική λέσχη, έχει ανοίξει τις πύλες της και συχνά πυκνά, έχουμε μαζώξεις για χαρτιά και φυσικά φαγητό με συγγενείς και φίλους.


Έχω σκοπό να ξεκινήσουμε "Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις", όπως κάνουν στο εξωτερικό και σχεδιάζω τα φετινά Χριστούγεννα, να είναι μαγικά για τον Θανάση, αλλά και για μένα, που τολμώ να παραδεχτώ οτι δεν ήταν η αγαπημένη μου γιορτή. ¨Ημουν πάντα από αυτούς τους μίζερους, που γκρινιάζανε για το χάλι των γιορτών και την δήθεν χαρούμενη ατμόσφαιρα! Και για φαντάσου! Τώρα είμαι και εγώ από τους χαζοχαρούμενους, που περιμένω πως και πως τις γιορτές...


Σήμερα, αύριο θα ανάψουμε για πρώτη φορά και το τζάκι μας -δεν κάνει ακόμα κρύο στη Ρόδο, δεν είναι πίκρα...!!!- θα πάρω μπόλικα κάστανα, να έχουμε απόθεμα και φυσικά θα κάνω μπόλικη ζεστή σοκολάτα να πιούμε με marsmellows, βλέποντας οτι χαζοχαρούμενη, Χριστουγεννιάτικη ταινία υπάρχει. 


Τις επόμενες ημέρες φυσικά, θα υπάρχει πολύ μαγείρεμα και σίγουρα ο Θανάσης θα γκρεμίσει το δέντρο, (ήδη το έχω γλιτώσει ουκ ολίγες φορές από βέβαιο θάνατο!!) και όταν επιτέλους θα πέφτει για ύπνο θα πίνω με την κολλητή μου apple pie on the rocks!
Καλά Χριστούγεννα να έχουμε όλοι!

Υ.Γ Σε περίπτωση που απορείτε - λέμε τώρα - φυσικά και θα πάω και φέτος Αθήνα. Ε είπαμε οι γιορτές, γιορτές και το ταξιδάκι,ταξιδάκι! Δεν θα λείπει η "θεία" Λίνα από τα πρώτα γενέθλια της Αννούλας μας!!!