Τα πρώτα μας γενέθλια!

Πάει, πέρασε και αυτό... Χάθηκε στο χρονοντούλαπο με τις αναμνήσεις... Τα πρώτα μας γενέθλια πραγματοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία (ψώνιο!) και με αρκετή, για να μην πω τεράστια, κούραση! Οι καλεσμένοι, από το  "να μωρέ 5-6 φίλοι θα έρθουν", κατέληξαν να φτάνουν τους 50! Χωρίς να υπολογίζω τα παιδάκια, που ήταν τουλάχιστον καμία δεκαριά! Αφού προσπαθώ να θυμηθώ κάτι από εκείνη τη μέρα και δεν μπορώ... . Ήταν η πρώτη φορά που καλούσαμε  κόσμο στο σπίτι,  καθώς πριν την μετακόμιση μέναμε με τους γονείς μου, το χωριό και δεν είχαμε τη δυνατότητα. Ήρθαν όμως όλοι! Συνάδελφοι από τη δουλειά, φίλοι καλοί και αγαπημένοι, γονείς, αδέρφια, γείτονες και φυσικά τα κουμπαράκια  μου! Ο Χρήστος, ο Αντώνης, ο Μιχάλης και η Ειρήνη που σε δυο εβδομάδες, θα μου κάνουν την τιμή να γίνουν πνευματικοί γονείς, για το παιδάκι μου...

  Αλλά για τη βάφτιση θα μιλήσουμε άλλη φορά, είναι άλλωστε τόσα που πρέπει να πούμε!

Love your blog award!

Είπα αυτή τη φορά, να μην κάνω 300 χρόνια να ανεβάσω ανάρτηση για βραβείο που έλαβα. Οπότε να μαι πάλι, έτοιμη να βγάλω τα άπλυτα μου στην φόρα,  για ακόμη μία φορά!
Το βραβείο love your blog  το έλαβα από την αγαπημένη μου Βάνα και το επίσης αγαπημένο μου Ημερολόγιο ενός μωρού!!!
Επίσης το ίδιο βραβείο το έλαβα απο την αγαπημένη μου επίσης Μάχη και το Όπου υπάρχει θέληση...υπάρχει και τρόπος!
Σας ευχαριστώ πολύ και τις δύο!

Οι κανόνες λοιπόν είναι σαφής:

1. Να ευχαριστήσω όποιον μου το έδωσε.
2. Να βραβεύσω 7 blogs  με links και να τους ειδοποιήσω για την παραλαβή 
3. να απαντήσω στις παρακάτω ερωτήσεις!

Καλοκαιράκι!

Είδαμε και πάθαμε φέτος να δούμε το καλοκαίρι. Πρώτη φορά έχει μπει ο Ιούνιος και ακόμα έχω κάνει μόνο δύο μπανάκια... Εδώ πέρσι έγκυος ήμουν, με μια κοιλιά σαν καρπούζι (κυριολεκτώ) και κάθε μέρα την έριχνα, την βουτιά μου! Την προηγούμενη Κυριακή, είδαμε που ζέστανε λίγο ο καιρός και είπαμε να δοκιμάσουμε να συστήσουμε το μπουριτάκι με τη θάλασσα! Φορτώσαμε λοιπόν την προίκα  μας, καρότσια, φαγητά, μπλεντεράκια, κυπελλάκια, κουταλάκια, πολλά φορμάκια γιατί ιδρώνει συνέχεια το πιτσιρίκι μου και φυσικά το καινούργιο μας swimtrainer που ανυπομονούσα να δω αν θα άρεσε στο μπουριτάκι! Δυστυχώς ενώ είχε ζέστη, το νερό δεν ήταν αρκετά ζεστό και ο μπουρίτος δεν γούσταρε καθόλου... Στεναχωρήθηκα γιατί πιστεύω οτι θα του άρεσε το μπανάκι... Η στεναχώρια μου ωστόσο δεν κράτησε για πολύ γιατί ο παππούς Θανάσης είχε ετοιμάσει σπέσιαλ  σουτζουκάκια και μπροστά στα σουτζουκάκια, κάθε στεναχώρια εξαφανίζεται!!! 

Μετακομίζω γιατι χωρίζω... (ε καλά, λέμε τώρα...!)

Βρε βρε βρε... Χρόνια και ζαμάνια! Ε εντάξει, όχι χρόνια, αλλά ένας μήνας πέρασε... Δεν φταίω εγώ! Μια το Πάσχα, μια οι αλλεργίες, οι ιώσεις , τα νοσοκομεία (είχαμε και από αυτά ευτυχώς όμως όχι για κάτι σοβαρό), πλειστηριασμούς (σαν και αυτόν που γνώρισα τον άντρα μου!)  και κυρίως η αναζήτηση νέας στέγης να στεγάσει τη φαμίλια, πέρασε ο μήνας. Όχι πως δεν κατάλαβα πως πέρασε, το κατάλαβα και το παρακατάλαβα και η αλήθεια είναι, ότι μου έλειψε και το μπλογκοσπιτάκι μου και τα γειτονικά σπιτάκια. Ξέκλεβα που που κανά μισάωρο και διάβαζα ότι μπορούσα από τα νέα σας, αλλά σίγουρα κάτι θα μου ξέφυγε.

Η επέλαση των θερμίδων και ένα βραβείο!

Μετά από ένα διήμερο καθαρίσματος, επιτέλους κάθομαι στον καναπέ. Φτιάχνω ένα καφεδάκι και σκέφτομαι με τι να το συνοδέψω.  Ε τι, ξεροσφύρι δε λέει! Και τότε με περικυκλώνει μια θύελλα τύψεων και αιωρούμενων θερμίδων και μου κόβουν τη φόρα.... Γαμώτο λέω, δεν έχει σνακ πάλι... Αυτή η δίαιτα (και καλά) με έχει καταστρέψει. Και από χάσιμο κιλών τίποτα! 82 κιλά  ξεκίνησα 82.400 είμαι! Όχι πρόοδο δεν έχω δει, αλλά να δεις που θα πάρω κιόλας!
Αρχίζω πάλι το ψάξιμο, κάπου έχω δει ότι οι δουλειές του σπιτιού χάνεις πολλές θερμίδες...

Mommy Blogger Award!

Αυτό το υπέροχο βραβειάκι ξεκίνησε από το μπλογκοσπιτάκι της Μαργαρίτας και της Νίκης, το Mommywiki  και κατέληξε στο δικό μου από την γλυκιά μαμά Μαριαντίνα του mommyinhappiness!
Μαριαντίνα μου σε ευχαριστώ πολύ που με τίμησες, άργησα λίγο να το παραλάβω αλλά δεν έβρισκα χρόνο, ελπίζω να με συγχωρέσεις...

Η Βασίλισσα της Πιτζάμας!

...ή της νυχτικιάς, αλλά κάνει κρύο ακόμα!
Θα ήθελα να εκθειάσω, το είδος ρουχισμού, που συντροφεύει αγόγγυστα τους τελευταίους μήνες την καθημερινότητα μου. Πασαλειμμένη ενίοτε, με σάλια, φρούτα και διάφορα άλλα, αλλά ας μην τα αναφέρω καλύτερα (έχει συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες φαντάζομαι να βιώσουν το περιβόητο συντριβανάκι...), η πιτζάμα με ακολουθεί, με ζεσταίνει και  μου προσφέρει την άνεση που απαιτεί η φροντίδα μωρού-σπιτιού (είμαι η Μαίρη Παναγιωταράααα... τραγουδιστά...).

Είχα πάρει προχτές ένα boing...!

Κοντεύουν  Χριστούγεννα. Η απόφαση έχει παρθεί από καιρό: θα πάμε με τον Τάκη και τον Μπουρίτο Αθήνα για τις γιορτές. Οι συγγενείς, η αδερφή μου, ο γαμπρός μου, η νονά μου, θείες, ξαδέρφια, φίλοι περιμένουν πως και πως. Για πολλούς είναι η πρώτη φορά που θα δουν το μωράκι μας και η ανυπομονησία μας απίστευτη!  
Για τον μικρό Μπουρίτο  όμως είναι το πρώτο του ταξίδι με αεροπλάνο! Πρέπει λοιπόν να κάνουμε μια σχετική προετοιμασία.