The ugly truth...

...τι δεν μας είπαν για την μητρότητα...

Ναι οκ, η μητρότητα είναι υπέροχη, δεν αντιλέγω. Κοιτάς το γλυκό του μουτράκι και λες, αποκλείεται αυτό το αγγελούδι να είναι δικό μου...(είδες ξεκινάω γλυκά...).

Δεν είναι όμως πάντα έτσι! Και κανείς δεν θα σου πει, για το σιχαμερό κομμάτι της μητρότητας....

Αν είσαι μάνα, ΞΕΡΕΙΣ! Αν είσαι μάνα, παραπάνω των δύο παιδιών, τότε ΞΕΡΕΙΣ καλύτερα!

Παιδότοπος - οδηγός επιβίωσης!

Πριν μερικούς μήνες το Μπουριτάκι - Θανάσης, είχε την πρώτη του επαφή με παιδότοπο! Η πολύ αγαπημένη μου φίλη Βίκυ μας κάλεσε στο party γενεθλίων του γιου της Βασίλη και φυσικά εμείς δώσαμε το παρόν! Τα γενέθλια λοιπόν του Βασίλη έγιναν σε ένα παιδότοπο λίγο έξω από την πόλη της Ρόδου, όπου ήταν γεμάτο με παιδάκια κάθε ηλικίας. ΄Ηταν η πρώτη  (κανονική) φορά που πήγαμε σε παιδότοπο καθώς θεωρούσα ότι ήταν ακόμα πολύ μικρός και άλλωστε ήταν ακόμα καλοκαίρι και μονοπωλούσε το ενδιαφέρον μας η θάλασσα. Είχαμε πάει βέβαια άλλη μία φορά πριν αρκετούς μήνες στα γενέθλια της Νίνας μας (όπου Νίνα βάλε αγαπημένη του Θανάση!) αλλά δεν φάνηκε να του άρεσε, γιατί ήταν κακόκεφος και σαστισμένος.

Έλα να κοιμηθούμε darling!

www.imommy.gr

Είναι γεγονός. Πολλά από αυτά που λέμε ότι δεν θα κάνουμε πριν γίνουμε γονείς, με μαθηματική ακρίβεια είναι αυτά που τελικά κάνουμε. Όχι, έλεγα, εμένα το παιδί μου θα κοιμάται στην κούνια του από νεογέννητο, γιατί το παιδί είναι όπως το μάθεις! Έδινα και έμφαση μάλιστα και κοιτούσα τις άλλες μανούλες με μισό μάτι που τολμούσαν να μου πούνε ότι κοιμίζουν μαζί το μωράκι τους.... Κούνια που σε κούναγε άμοιρη μάνα....! ¨Ηρθε η ώρα που τα λούστηκα τα λεγόμενα μου....
Το μπουριτάκι τις πρώτες ημέρες της ζωής του, ήταν πολύ ήρεμο μωρό. Έκλαιγε ελάχιστα, δεν έκανε καθόλου κολικούς και γενικά ήταν εύκολο μωρό. Τις πρώτες ημέρες λοιπόν τον κοίμιζα στην κούνια του.  Έλα μου όμως που το μωρό παρόλο που ήταν εύκολο και ήσυχο, ξυπνούσε ανά δύο ώρες! Θα μου πεις φυσικά και θα ξυπνούσε αφού είναι ΜΩΡΌ!!!! Έτσι λοιπόν ξυπνούσα ανά δύο ώρες να τον ταΐσω, 20 λεπτά από το ένα στήθος, 20 λεπτά από το άλλο για να εδραιώσουμε τον θηλασμό και να έχω παραγωγή. Βάλε και ρέψιμο άλλο ένα 10 λεπτό. Εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση. Τα μωρά που θηλάζουν μπορεί να μην ρεύονται! Δεν το ήξερα και προσπαθούσα για πολλή ώρα κάθε φορά να ρευτεί και τελικά αποκαμωμένη από την κούραση κοιμόμουν αλλά με το ένα μάτι κλειστό, το άλλο το άφηνα ανοιχτό μην τυχόν συμβεί τίποτα! Τελικά διάβασα σε κείμενο του παιδιάτρου Παπαβέντζη (δυστυχώς δεν μπόρεσα να το βρω ξανά...) ότι τα μωρά που θηλάζουν μπορεί να μην ρεύονται! Κλείνει η παρένθεση...

Baby wearing - Φορώντας το μωράκι σου!

Ένα από τα καλύτερα και χρησιμότερα δώρα που μου έκαναν, όταν έφερα στον κόσμο τον Μπουρίτο, ήταν ένα ring sling. 
Η φίλη μου η Α. που ήταν ήδη 4 μήνες μαμά, το είχε δοκιμάσει και πίστευε ότι θα μου φανεί επίσης πολύ χρήσιμο. Και είχε απόλυτο δίκιο!

Κοιμήσου παιδί μου… απόψε θα σου κάνω attachment parenting! ..ή αλλιώς, το σύνδρομο της ενημερωμένης μάνας.

 Στην σημερινή ανάρτηση, θα φιλοξενήσω την Μαμά Boo, που  μας περιγράφει,  με χιούμορ και ζεστασιά, τη δική της ιστορία εγκυμοσύνης!

Δύο πράγματα με χαρακτήριζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου: οι βάφλες πραλίνας που θύμιζαν ουρανοξύστη και τα βιβλία. 
Α! Και τα νεύρα φυσικά :Ρ  

Έτοιμο το γάλα σας Κύριε!

via pinterest

Επισήμως κλείσαμε 6 μήνες αποκλειστικού θηλασμού!

Ένα υπέροχο ταξίδι, που ευτυχώς, ακόμα συνεχίζεται. 

Ψέματα δεν θα πω, ήταν άρκετα εύκολα για μένα. 
Έχω ακούσει ιστορίες από μανούλες, που δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Γιατι? Ισως λόγω έλλειψης ενημέρωσης, ίσως λόγω έλλειψης στήριξης, ίσως..... δεν ξέρω, οι λόγοι είναι πολλοί. 

Mommy Blogger Award!

Αυτό το υπέροχο βραβειάκι ξεκίνησε από το μπλογκοσπιτάκι της Μαργαρίτας και της Νίκης, το Mommywiki  και κατέληξε στο δικό μου από την γλυκιά μαμά Μαριαντίνα του mommyinhappiness!
Μαριαντίνα μου σε ευχαριστώ πολύ που με τίμησες, άργησα λίγο να το παραλάβω αλλά δεν έβρισκα χρόνο, ελπίζω να με συγχωρέσεις...

Η Βασίλισσα της Πιτζάμας!

...ή της νυχτικιάς, αλλά κάνει κρύο ακόμα!
Θα ήθελα να εκθειάσω, το είδος ρουχισμού, που συντροφεύει αγόγγυστα τους τελευταίους μήνες την καθημερινότητα μου. Πασαλειμμένη ενίοτε, με σάλια, φρούτα και διάφορα άλλα, αλλά ας μην τα αναφέρω καλύτερα (έχει συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες φαντάζομαι να βιώσουν το περιβόητο συντριβανάκι...), η πιτζάμα με ακολουθεί, με ζεσταίνει και  μου προσφέρει την άνεση που απαιτεί η φροντίδα μωρού-σπιτιού (είμαι η Μαίρη Παναγιωταράααα... τραγουδιστά...).

Είχα πάρει προχτές ένα boing...!

Κοντεύουν  Χριστούγεννα. Η απόφαση έχει παρθεί από καιρό: θα πάμε με τον Τάκη και τον Μπουρίτο Αθήνα για τις γιορτές. Οι συγγενείς, η αδερφή μου, ο γαμπρός μου, η νονά μου, θείες, ξαδέρφια, φίλοι περιμένουν πως και πως. Για πολλούς είναι η πρώτη φορά που θα δουν το μωράκι μας και η ανυπομονησία μας απίστευτη!  
Για τον μικρό Μπουρίτο  όμως είναι το πρώτο του ταξίδι με αεροπλάνο! Πρέπει λοιπόν να κάνουμε μια σχετική προετοιμασία.

Η πρώτη ανάρτηση απο το πρωί φαίνεται!

Γυρνούσε στο μυαλό επί μήνες. Δεν ήμουν σίγουρη αν μπορούσα να το κάνω. Το έψαχνα από δω,  το έψαχνα από κει και τελικά το αποφάσισα! 
Δημιούργησα ένα blog για την μητρότητα και πως εγώ τη ζω. Με τις ανησυχίες μου, τα προβλήματα και κυρίως τις απορίες! Γιατί ως γνωστόν καμία γυναίκα δεν γεννήθηκε "μαμά" όλες γίναμε στην πορεία, όλες διαφορετικές, μα όλες υπέροχες με τον δικό τους μοναδικό τρόπο.

Η εγκυμοσύνη μου ήταν ιδιαίτερα εύκολη,