Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Έτοιμο το γάλα σας Κύριε!


via pinterest
Επισήμως κλείσαμε 6 μήνες αποκλειστικού θηλασμού!

Ένα υπέροχο ταξίδι, που ευτυχώς, ακόμα συνεχίζεται. 

Ψέματα δεν θα πω, ήταν άρκετα εύκολα για μένα. 
Έχω ακούσει ιστορίες από μανούλες, που δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Γιατι? Ισως λόγω έλλειψης ενημέρωσης, ίσως λόγω έλλειψης στήριξης, ίσως..... δεν ξέρω, οι λόγοι είναι πολλοί. 

Άλλες πάλι δεν ήθελαν. Και αυτό δεκτό! Είναι δικαίωμα της κάθε μητέρας να επιλέξει αν θα θηλάσει ή όχι.
Εγώ επέλεξα τον θηλασμό, αυτό όμως δεν σημαίνει οτι η αντίθεση επιλογή δεν είναι σεβαστή.

Από την εγκυμοσύνη μου  ακόμα, στρώθηκα στο διάβασμα. Όχι απαραιτήτως από κάποιο βιβλίο. Το ίντερνετ, είναι μία ανεξάντλητη πηγή γνώσεων για μένα και μου φάνηκε πολύ χρήσιμο, σε όλη την εγκυμοσύνη και ειδικά στον θηλασμό.
Ενημερώθηκα για τον τρόπο, την ποσότητα, τον χρόνο, για τα πιθανά προβλήματα, που ενδεχομένως να προέκυπταν και ήμουν προετοιμασμένη για όλα. 
Σίγουρα, στην πράξη είναι λίγο διαφορετικά και κάθε δυάδα μαμά-μωρού είναι επίσης διαφορετική, αλλά με σωστή ενημέρωση και υπομονή, οι περισσότερες μπορούμε να τα καταφέρουμε. 
Εδώ τα κατάφερα εγώ!
via ikenbot
Την πρώτη φορά που έπιασα τον Μπουρίτο στην αγκαλιά μου, παρόλο που ήμουν εντελώς ζαβλακωμένη απο την καισαρική, τον έβαλα απευθείας στο στήθος! 
Όλοι γύρω μου συγγενείς και φίλοι περίμεναν με ανοιχτό το στόμα να δουν αν θα τα καταφέρω. Ο Μπουρίτος όμως με την μία το γράπωσε και άρχισε την κατανάλωση...
Τις 3 ημέρες που έμεινα στο νοσοκομείο, συγγενείς, φίλοι, μαίες είχαν απο μία συμβουλή να μου δώσουν ή μάλλον μια υπόδειξη. Όλοι είχαν να πουν απο κάτι: "Μην το κρατάς έτσι το μωρό θα πνιγεί!".
"Μην του κλείνεις τη μύτη δεν αναπνέει!". 
"Κράτα το στήθος έτσι". "Κράτα το στήθος αλλιώς".  
Μέχρι που νευρίασα και έβαλα τις φωνές! Πως είναι δυνατόν το μωρό να πιάσει στήθος και να φάει όταν έχει από πάνω του τόσα άτομα!  
Καλές λοιπόν οι συμβουλές, αλλά εγώ άκουσα μόνο το ένστικτό μου και την ανάγκη του μωρού μου.  Όπως φαίνεται καλά έκανα.
Στο σπίτι το σκηνικό δεν άλλαξε. Ως λεχούδι βέβαια, ήθελε να είναι συνεχώς σε απευθείας σύνδεση με το στήθος και ειδικά οταν είχε άλμα ανάπτυξης, είχαμε ολονύχτιους μαραθωνίους θηλασμού.  
Εντάξει, υπήρξε και βράδυ, που απο την κούραση έβαλα τα κλάματα, αλλά λογικό είναι. Ενα τόσο δα πλασματάκι να σε έχει ανάγκη, όλη μέρα και νύχτα και να πρέπει εσυ να είσαι πάντα εκεί, με το στήθος παρατεταμένο προς χρήση. 
Δεν σκέφτηκα ποτέ  ωστόσο  να δώσω φόρμουλα. ακόμα και όταν κοιμόμουν μια ώρα κάθε βράδυ, που είχα γίνει σαν σίγμα τελικό απο το co sleeping.  Το οποίο co sleeping παρεπιπτόντως με βοήθησε απίστευτα στο να συνεχίσω να θηλάζω. 
Ο παιδίατρος, είχε φροντίσει "για παν ενδεχόμενο" να μου δώσει ένα κουτί με σκόνη, το οποίο και πήρα απρόθυμα, αλλά το καταχώνιασα αμέσως μόλις γυρίσαμε σπίτι. Ευτυχώς, δεν χρειάστηκε να το χρησιμοποιήσω. Τώρα, όταν πάμε επίσκεψη με ρωτάει "ακόμα Vizolak του δίνεις ?" και στη συνέχεια βλέποντας την ανάπτυξη του, τονίζει τα οφέλη του μητρικού θηλασμού! 
Επίσης, ποτε δεν  μου πέρασε απο το μυαλό οτι δεν ήταν  αρκετό το γάλα μου όπως πολύ χαρακτηριστικά μου έλεγαν! Λες και ο γύρω κόσμος (όχι όλοι να το τονίσω)  δεν θέλει να θηλάσεις!!! Βέβαια ο άντρας μου πάντα ήταν δίπλα μου και πάντα με στήριζε πράγμα πολύ σημαντικό για την πορεία του θηλασμού.
via pinterest
Στους 3 μήνες αφού τελείωσε η άδεια μου αναγκάστηκα να επιστρέψω στην εργασία μου. Εκεί να δεις πανηγύρι!
Όλη μέρα, ήμουν με ένα θήλαστρο αγκαλία, να προλάβω να αντλήσω το απαιτούμενο γάλα, για να έχω έτοιμη αποθήκη. Διάβασα, ξαναδιάβασα, δοκιμάσαμε το μπιμπερό και κάπου εκεί αγχώθηκα! Το μπουριτάκι δεν γούσταρε καθόλου, μα καθόλου το μπιμπερο! Μας πως να το θέλει, είναι δυνατόν αφού είχε συνηθίσει στήθος.  Ξεκίνησε και η μάνα μου τα "Εγώ σου τα λεγα...", η αγαπημένη της φράση, που την κολλάει ανεξαρτήτως σε όλα τα θέματα, που έχουν να κάνουν με το μωρο και την ανατροφή του.  
Ξεκίνησα λοιπόν δουλειά και γυρνώντας το μεσημέρι το μωρό δεν είχε φάει καθόλου! Ούτε έκλαιγε όμως, ούτε έδειχνε κάποια ενόχληση. Εγώ, μεσα στα νεύρα να τα βάζω με όλους, που είχαν αφήσει νηστικό το μονάκριβο μου! Τελικά, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με σύμβουλο θηλασμού, μου εξήγησε οτι το μωρό δεν θέλει να πινει γάλα όσο λείπω, γιατι απλά με περιμένει να γυρίσω. Εχουμε συγχρονιστεί  - μου είπε - με τέτοιο τρόπο, ώστε ούτε αυτός να θέλει γάλα, ούτε εμένα το στήθος μου να πρήζεται. Γιατι πραγματικά, τις ώρες που έλειπα για δουλειά ποτέ δεν με ενόχλησε το στήθος και είχα κανονική παραγωγή, χωρίς προβλήματα τις υπόλοιπες ώρες.
Ετσι, μου έφυγε το άγχος οτι έμενε νηστικό. Στον ένα μήνα βέβαια άρχισε να πεινάει και να καταναλώνει το γάλα που του άφηνα. Βοήθησε ίσως και το μπιμπερό της medela.

Ετσι φτάσαμε στους 6 μήνες θηλασμού! Σιγά σιγά μπήκαν οι κρέμες, το φρουτάκι και τώρα τρώμε κιόλας σούπα! Το γαλατάκι της μανούλας βέβαια, παραμένει το αγαπημένο του έδεσμα!!!
Και στην ερώτηση μέχρι πόσο θα θηλάζω, απαντάω όσο θέλει το μπουριτάκι και εγώ! Δηλαδή, μέχρι να παει φαντάρος!!! :-P

18 σχόλια:

  1. Μπράβο κοριτσάκι!!! Συνέχισε έτσι!! Κι εμένα όταν μου λέγανε αν θα τον θηλάζω μέχρι να πάει φαντάρος..απαντούσα ΝΑΙ!! Και τον θήλασα 13 μήνες γιατί μετά σταμάτησε να θέλει εκείνος...ενώ εγώ ήθελα κι άλλο!! πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός ειναι ο φόβος μου.. να μην θέλει εκείνος άλλο...! Ευτυχώς έχω ακόμα καιρό!

      Διαγραφή

  2. Κλαίωωωω...μα Vizolak? που την βρήκες βρε άτιμη αυτή τη λέξη!! Θα σου την "κλέψω" στο μέλλον!!
    Αλλά και η εικόνα με τον μπόμπιρα είναι τρομερή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χα χα χα να μου την κλέψεις εννοείται!! Παντού όταν με ρωτάνε τι γάλα δίνεις αυτό τους απαντάω! Κανείς δεν ρωτάει αν θηλάζω...

      Διαγραφή
  3. Συγχαρητήρια! Νομίζω πως κάθε μαμά που θηλάζει βιώνει κάτι μοναδικο. Εγώ θήλασα για 9 μήνες, σχεδόν μια εβδομάδα πριν επιστρέψω στη δουλεια και σταμάτησα γιατί ξαφνικά κατάλαβα ότι δεν υπάρχει σταγόνα γάλα. Τότε σκέφτηκα να κανω επαναγαλακτισμό όμως ήταν κάτι που ήθελε χρόνο και πολλές ώρες με το μωρό και το θήλαστρο και επιστρέφοντας στην δουλειά δεν υπήρχε τέτοια δυνατότητα.
    Δεν ξέρω αν έχω μετανοιώσει που δεν συνέχισα να θηλάζω, αλλά σίγουρα μου λείπει πάρα πολύ!
    Φιλιά
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο και σε σένα Νίκή μου 9 μήνες δεν είναι λίγο! Η αλήθεια είναι οτι η επιστροφή στη δουλειά συχνά φέρνει το τέλος του θηλασμο, εγώ προσπάθησα πολύ να μην γίνει αυτό γιατι ήταν μόλις 3 μήνες αφού γέννησα...
      Φιλιά!!

      Διαγραφή
  4. Έχουμε κλείσει και εμείς 6 μήνες θηλασμού και δηλώνω άκρως περήφανη που τα κατάφερα! Μία από τα ίδια : co-sleeping (δεν το απολαμβάνω, αλλά αν δεν το έκανα θα είχα κλατάρει από τα ξενύχτια) και αποστροφή σε οτιδήποτε έχει πλαστικό, βλέπε μπιμπερό και πιπίλα...Αυτό το "έτοιμο το γάλα σας Κύριε" αντικατοπτρίζει την τεράστια ευκολία του θηλασμού. Δεν τολμώ να φανταστώ το ανυπόμονο μωρό μου να τσιίζει στη μέση της νύχτας και εγώ να ετοιμάζω μπιμπερό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριαντίνα μου πρέπει να είσαι περήφανη που τα κατάφερες! Είναι το πιο υπέροχο πράγμα στον κόσμο και δεν θα το άλλαζα με τίποτα, όση κούραση και όσες θυσίες και να απαιτούσε!
      Ο θηλασμός ωστόσο εκτός απο το συναισθηματικό κομμάτι είναι ΚΑΙ οικονομικός ΚΑΙ εύκολος! Ούτε και εγώ θα μπορούσα να ετοιμάζω γάλα μεσα στη νύχτα....!

      Διαγραφή
  5. Μπράβο σου καλή μου που τα κατάφερες και θηλάζεις!!!! Θήλασα και εγώ την κόρη μου 8 μήνες και η εμπειρία που αποκόμισα δεν περιγράφεται. Όσο μπορείτε και θέλετε, μαμά και γιος να θηλάζετε!!!!!
    Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Νατάσα μου! Η εμπειρία είναι απίστευτη και θα συνεχίσουμε όσο πάει... Εκτός και αν έχει πρόβλημα ο λοχαγός και με διώξει απο το στρατόπεδο... :-P
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  6. Εγώ θήλασα μονάχα 3,5 μήνες (κρίμα που ήταν τόσο λίγο). Πιστεύω πως ο παιδίατρος δεν μου είχε δώσει τις κατάλληλες συμβουλές. Πάντως κάτι ήταν κι αυτό! Είσαι πολύ τυχερή που μπορείς και συνεχίζεις ακόμη τον θηλασμό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια ειναι ότι σπάνια ο παιδιατρος προωθεί τον θηλασμο... Ειναι βλέπεις και το ποσοστό από τη μίζα... Δεν πειράζει πάντως και 3,5 μήνες πολύ καλά ειναι!

      Διαγραφή
  7. Bravo sou!! Ego thilasa efta mines me polu duskolia, alla ta katafera! Ela apo to blogo-spitaki mou exeis vraveio :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστω πολύ! Το έχω δει ήδη αλλά δεν έχω βρει ακόμα χρόνο... Ελπίζω να με συγχωρεσεις! :-))))) έχω διαβάσει πάντως πολλές αναρτήσεις σου και τολμώ να πω ότι έχουμε πολλά κοινά! Φιλακια!

      Διαγραφή
  8. Μπράβο σας! Είσαστε αχτύπητο δίδυμο!!!!!!!!
    Να συνεχίσετε έτσι!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εννοείται!!! Είπαμε.... Μέχρι να παει φαντάρος! Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλώς σε βρήκα, Λίνα!
    Μπράβο και από εμένα!!! Συνεχίστε έτσι!
    Και εγώ επέλεξα να θηλάσω, ενημερώθηκα όπως και εσύ από το ίντερνετ.
    Κανένα από τα τρία παιδιά μου δεν έχει πιεί ούτε σταγόνα από το γάλα-σκόνη. Θήλασα τον μεγάλο για 2 χρόνια και 1 μήνα. Σταματήσαμε 1 μήνα πριν γεννήσω τα δίδυμα, τα οποία, τώρα είναι 10 μηνών και θα συνεχίσουν να θηλάζουν για όσο καιρό θέλουν!
    Διπλά συγχαρητήρια για τις αντλήσεις! Μου φαίνονται πολύ κουραστικές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναστασία μου τα Συγχαρητήρια αξίζουν σε σένα!! Τρία παιδιά και μάλιστα τα δύο δίδυμα!!! Χίλια μπράβο, εγώ δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνα!

      Διαγραφή