Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τούρτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τούρτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2014

Τα γενέθλια του Θανάση!


Μια μικρή ιωσούλα, από αυτές τις "ωραίες", που παίρνουμε δώρο από τον παιδικό σταθμό, καθυστέρησε την ανάρτηση αυτή. Αφού την περσινή ανάρτηση για τα γενέθλια του Θανάση, δεν την έκανα ποτέ (μα πόσο ασυνεπής Θεέ μου!), είπα ότι πρέπει να βρω χρόνο και όρεξη (παίζει και αυτή το ρόλο της,,,) για  να την κάνω!



Η "συζήτηση" για τα φετινά γενέθλια του μικρού μας, άρχισε τουλάχιστον ένα μήνα πριν. Πέρσι δεν σήκωνα κουβέντα, τα γενέθλια θα τα έκανα στο σπίτι, θα τα έφτιαχνα όοοοολα μόνη μου και θα καμάρωνα σαν καλή και άξια νοικοκυρά και οικοδέσποινα! Τα έκανα φυσικά όλα αυτά, αλλά στο τέλος και κουράστηκα υπερβολικά και δεν κατάλαβα τίποτα, από τα -πρώτα- γενέθλια του μωρού μου.... 

 
Έτσι, είπα πως φέτος, ίσως και να είναι καλή ιδέα να κάνουμε τα γενέθλια, σε κάποιον παιδότοπο. Ένας λόγος παραπάνω ήταν ότι είχαμε μόλις 2 εβδομάδες στο καινούργιο σπίτι (σας το είχα πει ότι ψάχνω σπίτι εδώ - πρέπει κάποια στιγμή να σας πω και πως το βρήκα!) και ακόμα δεν είχαμε τακτοποιηθεί. Το οικονομικό βέβαια, μας απασχολούσε ιδιαίτερα καθώς η μετακόμιση έφερε  πολλά αναμενόμενα και μη έξοδα. Καταλήξαμε σε ένα ποσό και ξεκινήσαμε να ρωτάμε τιμές στους παιδότοπους. Και κάπου εκεί έπαθα ΣΟΚ!!! 


Οι τιμές εντελώς παράλογες, χωρίς να σου προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο, ενώ σε παιδότοπους που ήταν πιο οικονομικά, υπήρχαν άλλα θέματα όπως καθαριότητας και ασφάλειας.
Φτάνοντας μερικές ημέρες πριν τα γενέθλια, δεν είχαμε αποφασίσει ακόμα τι θα κάνουμε, μέχρι που ηρωικά πήρα την μεγάλη απόφαση! Θα κάνω και πάλι τα γενέθλια σπίτι! Και λέω ηρωική, γιατί πέρσι ούτε λίγο ούτε πολύ παρευρέθηκαν στα γενέθλια του Θανάση μου, πάνω από 60 άτομα! Ούτε όταν πήγαινα  λύκειο δεν είχα τόσους καλεσμένους!!!



Με λίγα λόγια έβαλα την πρώτη (ταχύτητα καλέ) και ξεκίνησα τον σχεδιασμό! Τι θα φτιάξω από φαγητά, τι θα φτιάξω από γλυκά (εκτός την τούρτα που φέτος δεν ήθελα να την φτιάξω εγώ), την μεγάλη λίστα του σούπερ μάρκετ και φυσικά τον στολισμό, που εγώ πάντα δίνω ιδιαίτερη σημασία και ας λέει ο άντρας μου ότι κουράζομαι άδικα!


Το θέμα που επιλέξαμε (λατρεύω τα "θέματα") ήταν φυσικά "Ο Μι". Ποιος είναι ο Μι? Κατά τον Θανάση ο Μίκι Μάους!!!!



Έτσι λοιπόν με λίγο τρέξιμο, μια μικρή "έκπτωση" στους καλεσμένους και την πολύτιμη βοήθεια της αδερφής μου και της κουνιάδας μου, καταφέραμε και κάναμε τα γενέθλια του μικρού μου έρωτα!



Το μενού περιείχε λίγα και καλά! Τυροπιτάκια - λουκανοπιτάκια σαν κάθε πάρτυ που σέβεται τον εαυτό του (!), πιτσάκια, κοτομπουκιές, σαντουιτσάκια με τόνο (τα οποία τα έφτιαξε η κουνιάδα μου και τα τσάκισα!), cupcakes mickey mouse (η συνταγή που χρησιμοποίησα είναι αυτή, πρόσθεσα garny και mini oreo για αυτάκια και έτοιμα!), chocolate prezels (στα οποία έδειξε ξεκάθαρη προτίμηση ο Θανάσης...- και γέμισε τον τόπο σοκολάτες!!!), chocolate spoons (τα οποία είναι τέλεια για παιδικά πάρτυ) και απλά ποπ κορν τα οποία τα σέρβιρα σε ειδικά φακελάκια!!! 


Τον στολισμό, banner, σημαιάκια, καρτελάκια και ότι άλλο είχε να κάνει με τον στολισμό, τα βρήκα όλα από το αγαπημένο pinterest! Το μόνο που χρειάστηκα ήταν εκτυπωτή και ....βοήθεια στο κόψιμο! 
Ευτυχώς, τα άτομα που καλέσαμε αυτή τη φορά ήταν αυτό που λέμε λίγα και καλά και παρόλο που δεν ήρθαν άτομα που υπολόγιζα πολύ στην παρουσία τους  περάσαμε πολύ όμορφα. Κατάφερα ακόμα και εγώ και κάθισα και ήπια ένα ποτάκι και μίλησα με φίλους και συγγενείς.  


Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω την γλυκιά μου αδερφούλα Γεωργία, που ήρθε από την Αθήνα για τα γενέθλια του Θανάση, που μου έφερε το ανιψομωράκι μας το Αννούλι μου και  για την πολύτιμη βοήθεια της, στην προετοιμασία των γενεθλίων. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω την κουνιάδα μου Ρούλα, για την βοήθεια της σε όλα! Σίγουρα δεν θα γίνονταν γενέθλια χωρίς αυτές... και αν γίνονταν, σίγουρα δεν θα είχαν την ίδια επιτυχία! 


Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Τα πρώτα μας γενέθλια!


Πάει, πέρασε και αυτό... Χάθηκε στο χρονοντούλαπο με τις αναμνήσεις... Τα πρώτα μας γενέθλια πραγματοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία (ψώνιο!) και με αρκετή, για να μην πω τεράστια, κούραση! Οι καλεσμένοι, από το  "να μωρέ 5-6 φίλοι θα έρθουν", κατέληξαν να φτάνουν τους 50! Χωρίς να υπολογίζω τα παιδάκια, που ήταν τουλάχιστον καμία δεκαριά! Αφού προσπαθώ να θυμηθώ κάτι από εκείνη τη μέρα και δεν μπορώ... . Ήταν η πρώτη φορά που καλούσαμε  κόσμο στο σπίτι,  καθώς πριν την μετακόμιση μέναμε με τους γονείς μου, το χωριό και δεν είχαμε τη δυνατότητα. Ήρθαν όμως όλοι! Συνάδελφοι από τη δουλειά, φίλοι καλοί και αγαπημένοι, γονείς, αδέρφια, γείτονες και φυσικά τα κουμπαράκια  μου! Ο Χρήστος, ο Αντώνης, ο Μιχάλης και η Ειρήνη που σε δυο εβδομάδες, θα μου κάνουν την τιμή να γίνουν πνευματικοί γονείς, για το παιδάκι μου...

  Αλλά για τη βάφτιση θα μιλήσουμε άλλη φορά, είναι άλλωστε τόσα που πρέπει να πούμε!

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013

Το Μπουριτάκι μου!


Λίγο πριν σβήσουμε το πρώτο μας κεράκι, κάθομαι και σκέφτομαι, πως πέρασε κιόλας ένας χρόνος!Σίγουρα το έχουν πάθει πολλοί πριν από μένα, τη μια στιγμή να έχεις ένα νεογέννητο και ξαφνικά ένα παιδάκι να τρέχει στην κουζίνα σου....

Θυμάμαι, όχι πολύ μακριά, το δύσκολο καλοκαίρι, με μια τεράστια κοιλιά, την πολύ ζέστη και τα παγωτά που καταβρόχθιζα δυο δυο! Και μετά, μια μέρα ξαφνικά (όσο και να θες 9 μήνες δεν είναι αρκετοί για να συνηθίσεις την ιδέα!), έχεις ένα τόσοδούλικο πλασματάκι να κοιμάται στην αγκαλιά σου. 
Οι πρώτες μέρες στο νοσοκομείο, αναρρώνοντας από την καισαρική (κάποια στιγμή θα γράψω και για τον τοκετού μου). Οι πρώτες μέρες στο σπίτι, μαθαίνοντας ο ένας τον άλλον. Τα ξενύχτια, η κούραση και ο φόβος.... Ναι ο φόβος. Για το αν θα είμαι καλή μαμά, αν παίρνω τις σωστές αποφάσεις, αν είμαι (που είμαι) υπερβολικά χαλαρή και κυρίως αν πάθει κάτι. Ο μεγάλος μου φόβος! Όσο και αν τον προστατεύω, όσο και να προσέχω τα πάντα, φοβάμαι. Και μάλλον θα φοβάμαι για πάντα, γιατί είναι το παιδάκι μου και είναι η ζωή μου...